De strijd om 0,5%
De meeste fabrikanten van UV-lampen zijn tevreden met een breed spectrum. Ze laten het gewoon zo. Wij besloten om onze laatste ontwikkelingsfase te besteden aan het bereiken van een veel nauwkeuriger resultaat: een energiconcentratie van 0,5%.
Dit is geen marketingtruc. Het gaat om fundamentele fysica. Als je de uitstoot van energie beperkt, gooi je geen energie meer weg op golflengten die het materiaal helemaal niet kan absorberen. Je richt de energie precies op de plekken waar het effect heeft.
De fysica in balans brengen
Het is erg moeilijk om de energiconcentratie op 0,5% te houden. We moesten goed opletten op de samenstelling van het gas en de geometrie van de elektroden. We moesten voortdurend de verhouding tussen argon en kwik en de diameter van de buis aanpassen, zodat de piekintensiteit op het gewenste niveau bleef.
Het moeilijke is dat zelfs een kleine verandering in de druk binnen de kwartsbuis ertoe kan leiden dat de piekintensiteit verandert. Dat betekent dat de energie niet meer op het juiste punt terechtkomt. We hebben lang gewerkt om dit op te lossen, zodat de energie elke keer op het juiste punt terechtkomt.
Omgaan met de hitte
Er is echter een nadeel: wanneer je al die energie in één specifieke golflengte concentreert, wordt het erg heet. Veel te heet.
Je zult merken dat de oppervlaktetemperatuur van de kwartswand hoger is dan bij een gewone lamp. Daarom moeten de koelsystemen goed functioneren. Als de luchtcirculatie afneemt, wordt de kwartswand onder druk gezet. Dit kan leiden tot prematuur slijten van de lamp.
We gebruikten hoogwaardig gefuseerd kwarts om de thermische belasting zo laag mogelijk te houden. Maar eerlijk gezegd wordt de strijd om 0,5% vooral bepaald door het koelsysteem.
De compromissen
We maakten deze lampen als vervanging voor bestaande lampen. Je kunt ze rechtstreeks aansluiten op je huidige ballasten. Je zult meteen een verschil in de snelheid van het drogen merken. Het gaat gewoon sneller.
Maar deze precisie heeft ook zijn prijs. Om de tolerantie van 0,5% te behouden, moeten we alle lampen weggooien die zelfs maar iets afwijken van het gewenste niveau. Onze verspillingen namen toe.
Het is een risico dat we bereid zijn te nemen, want voor de ingenieurs betekent het minder verspilling en een productielijn die daadwerkelijk blijft draaien.