Het gebruik van UV-lampen in de textielindustrie
De meeste mensen denken dat UV-lampen alleen worden gebruikt om bacteriën te doden of om huid te bruinen. Maar in de textielindustrie worden ze gebruikt voor iets veel interessantere doeleinden: fotopolymervering. Het is eigenlijk een manier om te zeggen dat we licht gebruiken om een vloeistof in een vast materiaal te veranderen, bijna onmiddellijk.
Het is bijna als magie: wanneer je een vloeibare monomeerlaag met het juiste licht bereikt, wordt deze omgezet in een hard polymeer. We gebruiken deze systemen op verschillende punten in de productielijn, zodat een rol stof kan worden omgevormd tot kleding die echt gedragen kan worden.
Hoe het proces precies werkt
We maken voornamelijk gebruik van UV-C- of UV-A-lampen. Wanneer je UV-hardende inkt of laag op stof aanbrengt, komt het licht in contact met de ‘fotoinitiatoren’. Dit zorgt voor een chemische reactie waardoor de laag zich vastzet in de vezels van het materiaal.
Je moet echter de juiste intensiteit van het licht gebruiken. Is het te zwak? Dan blijft de inkt plakkerig. Is het te sterk? Dan kunnen de synthetische vezels beschadigen of kan het materiaal krimpen. Het is dus een delicate balans.
Waar we ze echt gebruiken
Ik zie deze lampen meestal worden gebruikt op drie plekken:
Digitale druk: Bij het drukken op polyester of nylon zorgen UV-lampen ervoor dat de inkt goed vastzit. Hierdoor blijven de kleuren helder en scherp.
Functionele coatings: Denk aan waterafstotende kleding of brandwerende kleding. Vroeger gebruikten we grote, hete ovens om deze coatings te drogen. Nu gebruiken we UV-lampen. Hierdoor is er minder ruimte nodig op de productielijn.
Verbindingen maken: Voor kleding zonder naden gebruiken we UV-hardende lijm om de naden met elkaar te verbinden.
Het moeilijke gedeelte: engineering
Het probleem is dat UV-lampen met hoge output erg heet worden. Terwijl het UV-licht het harde werk doet om de laag te harden, kan de infraroodstraling het dunne materiaal beschadigen. Je kunt ze niet zomaar zetten en vergeten. Je moet de snelheid van de transportband en de vermogenssterkte van de lampen nauwkeurig regelen.
Als de band te langzaam beweegt, wordt het materiaal te veel verdicht en wordt het broos. Als de band te snel beweegt, is de verbinding zwak en valt de kleding al na één was uit elkaar. Bovendien heeft je een goed koelsysteem nodig. Als de lampen te heet worden, neemt de UV-output af, waardoor de kwaliteit van de kleding verslechtert.